Wagner - ''Das Rheingold'' - Georg Solti, Wiener Philharmoniker [28 września 2012]

Po pierwszej płycie mam cały czas przed oczami pląsające w wodach Renu Brunhildo-nimfy ... jak im było?
Woglinda, Wellgunda i Flosshilda?! (Niebywałe!)

Kdzieś mi się w głowie kołacze - zapewne francuska - karykatura z przaśnymi, otłuszczonymi Brunhildami - o, niemal dokładnie takimi jak tutaj:

Ale karykatury poszukam!

Nieco bardziej zabawne są nimfy z nowojorskiej Met - nie tyle skąpane w falach Renu, co raczej nad nimi zawieszone i - przy okazji - przerobione na syreny.

"Złoto Renu" słuchane po raz pierwszy męczy,drugi - intryguje, trzeci - zdecydowanie wciąga. I nawet jeśli w typowo wagnerowski sposób nuży - jest tutaj kilka momentów najwyższej - niemal jak tytułowe złoto - próby. Początek! To genialne falowanie Renu! Cudo ... do chwili gdy buzi nie otworzy pierwsza nimfa ...

Podobnie zakończenie - motyw odejścia Bogów do Walhalli - w jakiś sposób przetwarzające ten początkowy temat. Pyszności. W sumie bardzo ciekawy prolog do całej opowieści i niezwykle przyzwoite wykonanie.



Beethoven - Symphony No. 9 - Wilhelm Furtwangler, Berliner Philharmoniker [27 września 2012]

Berlin, 22 marca 1942 roku. Furtwangler prowadzi Berlińskich Filharmoników w IX. Beethovena.

Europa w kolejnym roku wojny; Niemcy - odrzuceni kilka miesięcy wcześniej spod Moskwy - zbierają siły. Japończycy panoszą się w Azji ... wydawało by się, że ten rok będzie rozstrzygający. I był. Ciekawe tylko, czy tak, jak tego spodziewali się słuchacze tego niezwykłego koncertu.

Ciarki przechodzą po plecach, jak się tego słucha. Bo na dokładkę jest to wykonanie wprost ... olbrzymie.

Bloch - Piano Quintets - Goldner String Quartet, Piers Lane [26 września 2012]

Wrócę jak jeszcze raz w spokoju przesłucham...
Póki co mam wielką ochotę na wojenne nagrani Furtwanglera - czytając biografię Hitlera nie mogę sobie odmówić posłuchania nagrań z marca 1942 (IX LvB!) czy marca 1944 (VI LvB).
To jest na pewno piękna muzyka i znakomita płyta - ale zasługuje na więcej uwagi i czasu.

CPE Bach - Johannes, Markus & Matthaus Passions - Zing Akademie zu Berlin, Joshard Daus [24-26 września 2012]

 

Słabo i w sumie dobrze, że przynajmniej krótko. Pasje wg. Marka i Mateusza mieszczą się na jednej płycie, wg. Jana - na dwóch.
Dobrze, bo nie jest to ani najlepsza muzyka ani najlepsze wykonanie. Niestety.
I dziwne to ... bo CPE odziedziczył po Ojcu ogromną częśc talentu. Komponował - fakt, że szybko i dużo - przepiękne koncerty i sonaty. Był naprawdę wybitnym melodystą. Ale słabym dramaturgiem ... (Tego talentu JSB syn nie przejął niemal wcale.) Na dodatek okazał się klasycznym muzycznym rzemieślnikiem - skoro żądano od niego dostarczania nowych dzieł - to je lekką ręką "tworzył".
Szkoda tym większa, że to są pierwsze wykonania tych Pasji od czasów, gdy prowadził je sam kompozytor! Archiwa berlińskiej Singakademie ostatnich 50 lat przeleżały w bibliotece w Kijowie ... wywiezione po zakończeniu II wojny jako jeden z mnogich rosyjskich łupów.

CPE 'parodiuje' - czyli ówczesnym zwyczajem zapożycza z prawa i z lewa utwory kolegów - Homiliusa, Stolzla, Bendy ... i od swojego ojca. (Cytaty z Pasji wg. Mateusza JSB przewijające się przez wszystkie trzy Pasje po prostu jeżą włos na głowie.) Mało co - jak się okazuje - zostało przez niego samego napisane. Takich rzeczy to chyba nawet sam GFH jednak nie popełniał ... Bo mimo wszystko przeważała jego własna muzyka! CPE natomiast miewał w zwyczaju kompilacje niemal kompletne, gdzie nawet jedną własną nutą potomności nie zaszczycił... Mieszał, zmieniał, przestawiał, coś odejmował, coś dodawał - czasem własnego - i tak sporządzał kolejne dzieło.
I tym sposobem CPE "napisał" w Hamburgu tych Pasji aż 21! (Dwadzieścia jeden!!!)

Tutaj - generalnie bardzo pozytywna recenzja - pożyteczna, bo sporo w niej ciekawych informacji - ale nijak się z nią nie zgadzam:
http://www.musicweb-international.com/classRev/2004/July04/Bach_Johannes.htm

Nie da się jednak ukryć, że muzycznie mamy tutaj klasyczny pomost między muzyką sakralną późnego baroku (JSB i Handel) a dziełami sakralnymi Haydna, Mozarta i im współczesnych.

"Handel at Home" - London Handel Players [24 września 2012]

Od pierwszych taktów koncertu na flet 'nafukałem' na tę płytę. Niesłusznie bo przecież idea tej płyty jest prosta jak drut. To ma być Handel w takim domowym wydaniu, w małym, super-kameralnym składzie.

O 180 stopni wszystko się odwróciło przy uwerturze do "Alciny"- uroczo brzmiącej!

Flet, para skrzypiec, viola, wiolonczela i klawesyn - i już. I sprawdzają się zarówno przepyszne handlowskie uwertury, jak i najwspanialsze arie! Inna sprawa że pięknej muzyki wprost dedykowanej na flet prosty GFH co nieco napisał. Fragmenty "Alciny", "Solomona" i "Semele" to oryginalne transkrypcje niezrównanego Walsha, część z nich została zorkiestrowana przez Rachel Brown.

"Mare Nostrum" - Montserrat Figueras, Lior Elmaleh, Hesperion XXI, Jordi Savall [20-21 września 2012]

{Wklejam 'dużą' okładkę - choć to jest takie przedsięwzięcie, które zasługuje na jeszcze większą...}

{I to jest zdecydowanie moje kolejne zamówienie w sklepie Alia Vox!}

Niezwykła płyta / projekt / przedsięwzięcie ... bo to nie jest 'zwykła' płyta. Takich od jakiegoś czasu Savall nie nagrywa. Tym bardziej niezwykła, że jedna z ostatnich, na której śpiewa nieodżałowana MF...

Całość zrobiona pod hasłem: "Dialogue des musiques chrétiennes, musulmanes et juives autour de la Méditerranée." I nie jest to dialog 'muzyk' klasycznych - a jak najbardziej tradycyjnych, ludowych itp.

Wyszła niezwykle ciekawa muzyczna podróż wokół Morza Śródziemnego ... niemal całego ... chociaż ze zdecydwaną przewagą Bliskiego Wschodu, Maghrebu i Bałkanów. Jeśli się nie mylę - ani śladu Francji i jeden jedyny ślad włoski. Szkoda wielka ... tym bardziej jak się przypomni cudowny projekt o Katarach...

Liszt - Piano Sonata, Venezia e Napoli - Marc-Andre Hamelin [20 września 2012]

"Trafił Frant na Franta..." Genialna płyta - takież wykonanie. Repertuar wprost stworzony dla Hamelina - czego już dał dowód parokrotnie. Wielka interpretacja Sonaty, cudnie zagrane 'dodatki' do włoskich "Lat pielgrzymki" - można słuchać i słuchać. Szczególnie jeśli ktokolwiek nieprzekonany do Liszta-kompozytora.