Alexandre Tharaud - 'Autoghraph' [15-16 października 2014]

Na stronie Quobuz'a (http://www.qobuz.com/fr-fr/interpreter/alexandre-tharaud-1/download-streaming-albums?qref=dac_6&s=pe) w części 'Artistes Similaires" pokazują się zdjęcia Argerich, Freire'a, Perrahi, Pires, Hewitt, Horovitz'a! Słuchając tej płyty z jednej strony zastanawiałem się "gdzie" AT plasuje się na tym firmanencie, z drugiej - porównywałem przebieg jego kariery z karierą ... Blechacza. A już przede wszystkim porównywałem ich repertuar!

Ta płyta całkiem nieźle prezentuje możliwości (a poniekąd i dorobek) AT - od Couperina i Bacha po Poulenca, po drodze ze Scarlattim,  Chopinem, Ravelem czy Satie. I zawsze 'na miejscu', zawsze w duchu i stylu, z pełną świadomością stylu i epoki, znajomością gatunku i konwencji. 

AT to bez wątpienia Wybitny Pianista (muszę sięgnąć do koncertów JSB z Les Violons du Rou, nijak nie pamiętam czy słuchałem! a płyta już ma 3 lata!!!)

Nie przepadam za takimi zbiorami 'encores' ... ale to jest naprawdę niezwykle ciekawy i przyjemny do słuchania zestaw. Są i klasyczne 'showpieces' ale i takie perełki, jak Rameau czy Couperin, bądź takie niespodzianki Mompou, Cervantes czy Strasnoy (choć cokolwiek straszny ten 'Tourbillon'...)

Bach - Matthew Passion (Final performing version, c. 1742) - Dunedin Consort, John Butt [3 & 16października 2014]

Oczywiście - nie słuchałem teraz tego nagrania tak całkiem po raz pierwszy. Ale ni cholery nie pamiętam, kiedy słuchałem po raz pierwszy ...
Kilka dni temu - jak zabrałem się w końcu za pierwszą płytę - byłem wręcz wstrząśnięty słabym początkiem. Nie potrafiłem wprost sobie przypomnieć tak źle rozpoczynającej się Pasji! Tej Pasji!!
I to złe wrażenie trwało przez całą pierwszą płytę... Potem było nieco lepiej, chociaż nie czułem tutaj ani zbytnich emocji, ani dramatu, ani ... pasji.
Posłucham jeszcze z raz ... i pewnie zostawię; im bliżej końca bowiem, tym lepiej ... ale ani do Herreweghe to się nie zbliża, ani do McCreesh'a czy Harnoncourta... W sumie to szkoda.

Uważnie - w miarę możliwości - w zasadzie ciurkiem - posłuchałem tego nagrania 16.10.
Wrażenia są dużo lepsze. Przede wszystkim - to jest kolejne wybitnie zrealizowane nagranie Dunedin Consort - spokojnie wytrzymuje porównanie z naprawdę zjawiskową realizacją "Mesjasza". Czyste, wyraźne (nie przypominam sobie bym kiedykolwiek aż tak wyraźnie słyszał w SMP klawesyn!). Świetnie rozdzielone i słyszalne głosy śpiewaków - jaka frajda, gdy słucha się w ciszy przez słuchawki!
Podtrzymuję co napisałem wyżej - żadnego z moich ulubionych nagrań to nie przebija - i na pewno mogę do w/w doać czy Kuijkena, czy Suzukiego - tak więc bliżej Buttowi 'dziesiątki' niż 'piątki' ulubionych ... ale jak się policzy ile tych Pasji ostatnio nagrano... Wykonawczo - dobrze, teczhnicznie - klasa!

Bach - Brandenburg Concertos - Hofkapelle Munchen, Rudiger Lotter [17 września 2014]

Wpadłem na to nagranie - na Spotify - wyłącznie dzięki Dorothee Oberlinger, która niepoślednią rolę odgrywa w koncertach 2. i 4., a w 6. gra Hille Perl ... Ciarki po plecach, prawda?

Biber - "Rosenkrantz Sonaten" - Sirkka-Liisa Kaakinen-Pilch, Battalia [17 września /16 października 2014]

Jak można?! Taka płyta! I tyle czasu?!?
To jest rzecz bezwzględnie WIELKA.
Biber i jego Różańcowe Sonaty, i to wykonanie. Jest jakaś niezwykła magia w tym nagraniu. Coś tajemniczego wciąga, zakręca się dookołą, zapętla, osacza. Przepiękna muzyka i przecudne granie.
(cdn)

Bartłomiej Pękiel - "Missa a 14, Missa Concertata 'La Lombardesca' "- The Sixteen, Eamonn Dougan [10 września 2014]

A teraz będzie wprost nieznośnie od kadzenia! Ale trzeba i się należy!

Płyta z 2013 roku - projekt zainspirowany i współfinansowany przez Instytut Adama Mickiewicza 

(http://iam.pl/en/polska-music)

Płycie towarzyszy niebywały wprost - jak na obowiązujące już (niestety) standardy - esej Zofii Dobrzańskiej-Fabiańskiej. Nie pamiętam tak wnikliwie napisanego tekstu, tak dokładnie tłumaczącego zarówno 'tło' historyczne, czy cechy i stylistykę poszczególnych utworów.
Niezwykle ciekawy jest skład orkiestry - 2 x skrzypce, 3 x wiole, violone grosso (!), harfa, teorban, organy (pozytyw) ... i trzy trąbki!

Handel - "The Eight Great Suites" - Danny Driver [9 września 2014]

Jakim, DKN, cudem?!?!?
Słuchałem tej płyty w maju ... i pusto, cisza, ani słowa. Jakby przeszła bez echa.
A to jest wybitna, fenomenalna płyta! WIELKA!
I nie ma tu żadnej przesady.
Wielkie są Suity Handla - sięgają najwspanialszych kompozycji Bacha.
I wielkie jest to granie .... jak nic - nie słyszałem takiej interpretacji.
I tylko w głowę zachodzę - czy aby te dwie 'wielkości' nie mają związku z instrumentem?
Że Driver gra na współczesnym fortepianie...?
Już zacząłem się zastanawiać DLACZEGO ta płyta nie dostała Gramophone Award ..... wyszło, że się otarła (ten Mompou Volodosa to naprawdę music być rzecz niebywała....) - była na krótkiej liście nominowanych.

Pavans and Dantasies from the Age of Dowland - John Holloway, Monika Baer, Renate Steinmann, Susanna Hefti, Martin Zeller [29-30 sierpnia 2014]

Ależ ja lubię Hollowaya ... Ledwie kilku jest skrzypków, którzy tak czują Barok od samego jego początku aż po S&P Bacha, i za co się nie wezmą - sypią perłami....
Uwielbiam brytyjską muzykę z czasów Dowlanda... w każdym w zasadzie gatunku, większości nagrywanych kompozytorów...
Ale ta płyta mi się nie podoba.
Niestety. Wydaje mi się najzwyczajniej ... nudna.