Chopin - 24 Preludes, Op.28 (arranged for organ) - Gunther Rost [11 lutego 2013]

Odważnie ... i naprawdę należą się a tę odwagę spore brawa.

Bo tak jak Bacha można zagrać niemal na wszystkim - i całkiem nieźle to wychodzi - z Chopinem inna sprawa. Nie sposób i już. Chopin był pianistą i kropka. Nie był multi-instrumentalistą jak JSB i nigdy nie próbował być. Więcej - rzecz w zasadzie nie kwestionowana - nie aspirował by być choćby w części równie wszechstronnym kompozytorem! W końcu stąd zarzuty istniejące 'od zawsze', że obydwa koncerty są od strony orkiestracji, partii orkiestry ... "średnio ciekawe". Co - moim zdaniem, potwierdzonym choćby dzisiejszego ranka przy słuchaniu koncertów Pixisa - jest bzdurą na resorach.

Ale nie o tym .... Jak sobie przypomnę fenomenalne nagranie "Czterech pór roku" AV na organach - to wtedy pasowało niezwykle! Preludia .... na gitarze ... w jakiejś dobrej transkrypcji ... owszem. Ale na organach ....

Johann Peter Pixis & Sigismond Thalberg - The Romantic Piano Concerto, Vol. 58 - Howard Shelley, Tasmanian SO [11 lutego 2013]

Moja ulubiona seria. Jeden z najciekawszych projektów nagraniowych ostatnich lat. 58. płyta!!! W serii co najmniej już kilkadziesiąt absolutnie genialnych produkcji i wykonań. Niebywałych muzycznych odkryć.

I wydaje się, że mamy objawy małej zadyszki ... Albo zaczyna brakować repertuaru - no ... w końcu ileż tych romantycznych koncertów mogło powstać!? Albo pora przełamać monopol HS i jego Tasmańczyków, i udostępnić pole do popisu innym pianistom, innym orkierstom. Jak na początku serii.

Bo nie da się ukryć, że vol. 58 do najlepszych nie należy .... I jest to chyba "zasługa" słabych koncertów Pixisa. Bez wątpienia to koncert Thalberga jest tutaj najciekawszą kompozycją - nie jest to dziwne skoro za życia porównywano go z samym Lisztem. I jako pianistę i jako kompozytora, Ba! byli i tacy, którzy Thalberga cenili bardziej.

Niebywałe są związki między tymi dwoma pianistami - i im współczesnymi! Liszt, Chopin, Hummel, Kalkbrenner, Moscheles, Herz, Czerny ... Wszyscy się znali, uczyli od siebie, zapraszali na salony, ze sobą muzycznie rywalizowali. Piękne czasy ... To Pixisowi Chopin dedykował swoją Fantazję Op. 13 ....

"Musique des Trouveres at Troubadurs" - Les Musiciens de Provence [8 lutego 2013]

Brumel - "rzecz wielka" a tutaj - niezykle urocza. Jedna z moich pierwszych płyt CD ... kupionych w .... w tym genialnym sklepie na Senatorskiej!!! Jak się nazywała to firma?! Ni cholery nie mogę sobie przypomnieć, a miałem przecież "Złotą Kartę", numer tuż obok śp. Janusza Łętowskiego! VIVART!!!
Boże ... piękne czasy ... ileż kasy utopionej w te płyty ... (stąd ta karta ... widać i sami panowie byli pod wrażeniem :))
Płyta to naprawdę "Biały Kruk" jest. Nagrania pochodzą głównie z lat 70-tych, CD wydane przez Arion w 1988 roku(!) Nic a nic się nie zestarzała. Noga sama chodzi cały czas - kulminacyjna Estampie et Ungaresca to już jest istne szaleństwo!

Brumel - "Missa Et ecce terrae motus" - The Tallis Scholars, Peter Phillips [8 lutego 2013]

Przepiękna płyta ... nie bez powodu Msza Brumela porównywana jest ze Spem in allium Tallisa.
I ze względu na wielogłosową kompozycję, i z powodu przecudnej wprost urody.
Muszę jej w weekend posłuchać albo przez słuchawki, albo na J3 - ot, tak - nie sposób jej docenić. A to wielka rzecz jest.

Handel HWV 21 - "Alessandro" - Cencic, Lezhneva, Gauvin..., Armonia Atenea, George Petrou [7 lutego 2014]

Przepyszna płyta! Nie sposób pytać się samego siebie: "jak ten Petrou to robi??" Jakim cudem nagrywa takich rzeczy, skoro - wyłączając solistów - wszystko to robi lokalnymi, greckimi, siłami? Co takiego tam jest w powietrzy, że oni mogą a inni nie?
Bez dwóch zdań - znakomite nagranie bardzo ciekawej opery - pod każdym względem godny konkurent nieco przykurzonego już Kuijkena. Soliści - kapitalni! Nie przepadam za głosem kontratenorowym ale Cencic jest po prostu świetny. Ale duet wojujących ze sobą Gauvin i Lezhnevej .... uuu! To są rzeczy cudne!

Bach - Guitar Concertos - Xuefei Yang, Elias String Quartet [7 lutego 2013]

Matko i Córko! Jak dobra płyta! I na dodatek transkrypcje na gitarę autorstwa samej Xuefei Yang!

Płyta - świeżynka - nagrania z października 2011, wydanie ubiegłoroczne.

Fei to - jak się okazuje - 'duże' nazwisko w świecie klasycznej gitary

(http://en.wikipedia.org/wiki/Xuefei_Yang)

Trzeba będzie poszukać innych nagrań - bo gra nadzwyczaj dobrze. W którymś momencie pomyślałem: "ależ ten Bach brzmi hiszpańsko! na pewno Rodrigo słuchał go w kołysce!". I okazuje się, że to bardziej Fei słuchała go w kołysce - występowała przed JR podczas swojego debiutu w Madrycie - w wieku 14 lat!

A jego słynny koncert nagrała wcześniej dla EMI ...

Mamy tu zatem 3 koncerty - BWV1052, 1042 i 1041; preludium z WTK 846, Sonatę 1001 i ... jakże by inaczej - Arię na strunie G.

Świetne granie - niezwykle sympatyczny akompaniament Elias SQ - też do śledzenia ten młody brytyjski zespół. Zaskakująco ciekawa płyta.

Handel HWV 38 - "Berenice" - Brewer Chamber Orchestra, Rudolph Palmer [5-7 lutego 2013]

Zamykamy oczy, słuchamy tego premierowego nagrania "Berenice" nie patrząc na tę koszmarną okładkę.

Jakby przyznawać nagrody za najgorszą - przynajmniej w kategorii GFH - ta bije wszelką konkurencję na głowę.

A muzyka jest wcale, wcale - choć to nie jest Handel swych najwyższych lotów, a wykonanie też jest całkiem przyzwoite. Wszystko - jak na tamte czasy - rok 1995.

Palmer zebrał całkiem solidnych śpiewaków - Bird, Minter, Opalach ... 15 lat później zabrał się za nagranie "Berenice" niestrudzony Curtis .... będzie co porównać.

Ale teraz BOMBA (wykryta przy okazji poszukiwania recenzji nargań "B")! Reanimowała się jedna z najciekawszych stron o GFH!!! Rzecz MUSOWA!!!

http://gfhandel.org/index.html

Finito! "Berenice" to naprawdę świetna opera! Trudno uwierzyć, że zniknęła ze sceny raptem po czterech przedstawieniach... Starzejący się Johna Wall ujmuje to nagranie tak: "Another incompetent production."

Curtisa kwituje jeszcze bardziej lakonicznie ... kompletnie nic nie pisze. Bzdura i tyle. newolde.com to w dalszym ciągu ciekawe miejsce by sprawdzić nowości - w innych celach jego przydatność jest zerowa.

Muzyka jest naprawdę piękna - na moje ucho to wysoka pozycja w drugiej "10" oper Handla. Piękna i niezwykle równa - trzy płyty mijają naprawdę szybko, nuda nie grozi ani na moment. I bardzo solidnie grają! Mimo wszelkich moich uprzedzeń do amerykańskich zespołów "dawnych". Bardzo ciekawa płyta - przebieram nogami na Curtisa.