Alexandre Tharaud plays Scarlatti [1920 września 2013]

Tomaso Albinoni - Opera VII Concerti a cinque (1716) parte seconda - Paolo Pollastri, Symphonia Perusina [19 września 2013]

Rarytas. Z kilku powodów - Tactus praktycznie nieobecny na polskim rynku; o orkiestrze ... pierwsze słyszę; a sam Albinoni jakoś nie ma szczęścia do porywających nagrań. Nie jest to aby "klątwa Adagia"?

Płyta z 1999 roku - mam tylko okładki ... 

Sześć koncertów (ta 'parte seconda' Op. VIII) - w dosyć ciekawych konfiguracjach - 2x dwoje skrzypiec, 2x dwa oboje, 2x obój solo - plus altówka, wiolonczela i basso continuo. Ciekawe w tych konfiguracjach się dzieją rzeczy - tym bardziej, że pojawia się i fagot, i obój d'amore, i organy. Brzmi to wszystko bardzo przyjemnie. Nie są to takie wystrzałowe koncerty, jak AV dla drezdeńskiej orkiestry - tym bardziej, że i orkiestra nieco innej jednak klasy ... Ale grają miękko i ciepło; może to też 'zaleta' nagrania, że żaden instrument zbytnio się tutaj nie wybija. Koncerty króciutkie - koncerciki niemal ... Nic szczególnie nie porywa ale sporo przyjemności.

"a duoi cembali" Musique allemande pour deux clavecins - Attilio Cremonesi, Alessandro de Marchi [18 września 2013]

Co my tu mamy: Mattheson (zajmujący niemal połowę programu), Christoph Schaffrath (?), WF Bach i Johann Ludwig Krebs. Nagranie - z edycji bazylejskiej - z roku 1995 - czyli ... niemal historyczne!

Johna Adam - Violin Concerto; John Corigliano - Red Violin 'Chaconne' - Chloe Hanslip, Royal Philharmonic Orchestra, Leonard Slatkin [18 września 2013]

Porządki na dysku! Bo brak miejsca na ciekawe nowości :)

To chyba na nim zostanie ... niezwykle solidny program, świetnie zagrany ... a ja stanowczo za mało słucham rzeczy mniej-więcej: "współczesnych".

Bardzo ciekawa 'Chaconna' Corigliano - porywająca aranżacja Rapsodii Enescu ... intrygująca fantazja na temat "Tristana i Izoldy", gdzie Chloe występuje w niezwykle ciekawym dialogu z fortepianem (Charles Owen). Słychać, że Waxman (aranżer Enescu!) zęby zjadł na komponowaniu muzyki dla Hollywoodu ...  Koncert Adamsa - wg. Naxos - "hugely popular ... a virtuosic masterpiece"... w połowie pierwszej części jakoś średnio zachwyca ... Ale, że 'virtuosic' to bez wątpienia! 

Kolejne dwie części w pełni jednak uzasadniają te "ochy&achy" - szczególnie ciekawa jest końcowa Toccata ('Toccare' w oryginale) - słyszał kto tyle instrumentów perkusyjnych w koncercie skrzypcowym?!

Bardzo dobra płyta - zostaje!

Bach - Mass in B Minor - Collegium 1704, Vaclav Luks [... wrzesień 2013]

Z dużym trudem idzie mi nadganianie zaległości w słuchaniu ... Po Promsach winę zrzucam na masę ciekawej klasyki dostępnej do słuchania na Spotify. Wielu rzeczy nie ma - prawda; ale mnogość rzeczy dostępnych po prostu zwala z nóg.
Zebrałem się w sobie i w końcu tej nowej czeskiej mszy posłuchałem - a jakże! słuchając takich nieznanych mi wcześniej nagrań, jak Rifkina czy Bruggena. Czego tam nie ma!? (A! Luks też już na S. jest...) Ponoć wydawcy złorzeczą i zaczynają zastanawiać się, jak z tego interesu się wycofać. A to jest genialny pomysł!
Chyba takie coś miał na myśli PK, pisząc że przyszłość. Co można odkryć! Nawet orkiestra teatru w Drottningholm nagrała Mszę! (Zaraz posłucham!)

Płyta Luksa - rację miał KT - jest bardzo dobra. Muszę ją zgrać na J3 - albo posłuchać na swoim sprzęcie i słuchawkach - bo w gościnie u Guta brzmiała nieco płasko. Ale granie, soliści, chór, wyczucie dramatu ... pierwsza klasa!

Bach - Cantatas vol 54 - Bach Collegium Japan, Suzuki [7 września 2013]

Koniec wakacyjnej przerwy! Last Night of the Proms już był (odsłucham w poniedziałek) - pora wracać do porządnego słuchania!
A jest okazja - przyszedł już przedostatni tom z przegenialnej serii Bach Collegium Japan - w towarzystwie ponoć jednego z ciekawszych wykonań Mszy h-moll - praskiego Collegium 1704 prowadzonego przez Vaclava Luksa.
I tradycyjnie: zawartość Vol 54 wg. Croucha: BWV 100 - 1, BWV 14 - 1, BWV 197 - 1. Równo! :)

Bach – Secular Cantatas, Volume 3 - Bach Collegium Japan, Masaaki Suzuki [12-14 sierpnia 2013]

Pyszna płyta! Słucham drugi wieczór z rzędu - mimo sypiących się powoli słuchawek - można naprawdę ubolewać, że Suzuki nie skorzystał ani razu z Joanne Lunn, nagrywając swój cykl kantat sakralnych ...